homeenglish articles
karimi    agenda    tweede kamer    media    publicaties

groenlinks
United Civilians for Peace
Boek: Slagveld Afghanistan
Boek: Het Geheim van het Vuur


Door Helmer van der Heide

gepubliceerd bij www.politics.be

 

In ‘Het geheim van het vuur’ vertelt Karimi, in co-autorschap met Chris Keulemans, over zichzelf en hoe zij tot Nederlands politicus geworden is. Als Iraanse en Tweede-Kamerlid vertegenwoordigd zij twee groepen die de laatste jaren steeds sterker door publiek en media kritisch en met wantrouwen bekeken worden: allochtonen en politici. Tegelijkertijd vertegenwoordigt zij daarmee ook direct het ‘ideaalbeeld’ van de volledig geïntegreerde allochtoon. Vanwege deze tegenstelling kan men zich afvragen wat een nieuwkomer beweegt om zich nu juist met zo’n publiek verguisde bezigheid als politiek in te laten.

 

Door op die vraag bij zichzelf een antwoord te zoeken, heeft haar verhaal niet alleen een boodschap voor hen die, door immigratie, voor het Nederlanderschap kozen, maar ook en vooral voor de autochtone Nederlanders. Ondanks deze onderliggende boodschap is dit boek geen betweterig vingertje richting Nederlanders, maar veel meer het resultaat van de confrontatie die Karimi met zichzelf aan is gegaan. Haar Iraanse en islamitische achtergrond heeft Karimi in de jaren dat ze in Nederland woont bewust naar de achtergrond gedrukt en zo weinig mogelijk een rol willen laten spelen in haar handelen.

 

Karimi begint haar boek met de overwegingen die haar tot het schrijven gebracht hebben. Wat zij al die jaren bewust heeft genegeerd, komt door de gebeurtenissen op 11 september 2001 als nachtmerrie terug en dwingt haar zich met haar verleden uiteen te zetten. Met de journalist Chris Keulemans gaat zij, voor het eerst sinds haar vlucht, terug naar Iran op zoek naar alle plaatsen die in haar leven van betekenis waren. Het resultaat is dit autobiografische boek, waarin zij op zoek gaat naar het geheim van het vuur dat haar al die jaren gedreven heeft. Een vuur dat haar nog steeds aanwakkert om in de westerse, democratische samenleving een politieke en actieve rol te spelen. Daarmee houdt het verhaal het midden tussen een onderhoudende levens- en reisbeschrijving en een politiekhistorisch relaas. Niet iedereen kan veronderstelt worden met de jongste geschiedenis van Iran vertrouwd te zijn. Daarom is aan het einde van het boek een overzicht van de belangrijkste politieke data in de Iraanse politiek van 1979 tot 1989, Karimi’s jaren in Iran, terug te vinden.

 

In eenvoudige en vlot leesbare zinnen vertelt Karimi hoe ze opgroeit in de politiek woelige jaren in Iran . De Sjah, die westers georiënteerd was, maar daarbij meer aandacht voor het grootkapitaal dan voor de mensenrechten had, wordt afgezet. De opvolgers lijken aanvankelijk een socialistische koers te varen, maar dan overheersen de islamitische conservatieve ayatollahs en wordt een islamitische republiek gesticht.

 

Karimi komt wel tot politiek verzet. Ze ondersteunt een organisatie die het gedachtegoed van Shariati, een islamitisch socioloog en filosoof, onder de mensen verspreiden wil. Als vriendin en later als vrouw van haar man raakt zij eerst indirect, maar gaandeweg steeds sterker betrokken bij het werk van de volks-Mojahedien. Deze organisatie, de MKO, is één van de grootste en radicaalste verzetsbewegingen en voert een guerrillaoorlog tegen de regering. Zij voelt zich er echter ideologisch nooit helemaal thuis. Als de politieke situatie zich in Iran verhardt en Karimi zwanger blijkt te zijn, moeten zij het land verlaten. Ze vluchten via Koerdistan, door Turkije naar Duitsland. Onderweg, in de Koerdische bergen, wordt hun zoontje, Homam, geboren.

 

Eenmaal buiten Iran, in Duitsland, raken zij en haar man meer en meer in de ban van de militante en steeds sektarischer wordende MKO. Door haar zoon Homam en het feit dat zij er zich ideologisch nooit helemaal deel van kon zijn, kan zich Karimi ook mentaal verzetten tegen de almaar sterker wordende eis van de MKO tot zelfopoffering voor de goede zaak. Homams aanwezigheid verhindert dat zij het contact met haar omgeving volledig verliest. Op een gegeven moment realiseert Karimi zich de ware aard van de organisatie waarvoor zij werkt, het absolutistische leiderschap en de onmenselijkheid. Dit resulteert uiteindelijk in een breuk met de MKO. Haar man heeft zich echter volledig met de MKO vereenzelvigd en zo verlaat zij ook hem.

 

Eerst probeert Karimi een nieuw leven in Bremen op te bouwen, maar wanneer dat niet lukt, vertrekt zij in 1989 met haar nieuwe, Duitse man, naar Groningen. Vanaf dan stelt zij zich zeer bewust tot doel in de nieuwe samenleving waarin zij terecht is gekomen, thuis te worden.

 

In de confrontatie die Karimi met zichzelf aan gaat, is duidelijk de brandstof voor haar haast onuitputtelijke en vurige gedrevenheid te herkennen. Voor haar persoonlijk is dat haar zoon. Door zijn aanwezigheid kon zij tot het inzicht dat politieke idealen niet boven de mens gesteld kunnen worden. Van daaruit lijkt Karimi haar politiek ideaal in de westerse democratische samenleving gevonden te hebben. Zij is er van overtuigd dat een ieder in die samenleving zijn of haar deel daaraan bij zou moeten dragen.

 

Het geheim van het vuur geeft een boeiend inzicht in de drijfveren van een volksvertegenwoordigster en ‘nieuwkomer’ in een samenleving met een parlementair-democratische politieke cultuur. Het is het verhaal van iemand die zowel van binnenuit als van buitenaf een zeer persoonlijke perspectief biedt op ons politieke democratische bestel. Juist in een tijd waarin de politieke cultuur, de basis van onze samenleving, zo heftig bekritiseerd wordt, zou dit ons tot nadenken moeten brengen. Wij zouden ons, ondanks alle tekortkomingen, gelukkig moeten prijzen met wat we hebben, zo vertelt ons Karimi.

 

 

Auteur: Farah Karimi

ISBN: 9069746379

Pagina's: 208

Prijs: 17.5 EUR 

Uitgever: Arena